Waarom je niet ‘sterk’ hoeft te blijven na het verlies van een ouder

Wanneer je je vader of moeder verliest, verandert er meer dan alleen je gezinssituatie. Er verschuift iets in hoe mensen naar je kijken én in hoe jij naar jezelf kijkt. Vaak hoor je al snel dat je “zo sterk” bent. Dat je het “knap doet”. Dat je ouder trots op je zou zijn.

Dat zijn liefdevolle woorden, en toch kunnen ze ongemerkt iets in gang zetten. Want als anderen jou zien als sterk, ga je je daar soms ook naar gedragen. Je blijft functioneren. Je regelt wat er geregeld moet worden. Je zorgt dat iedereen zich staande houdt. En zonder dat iemand het expliciet van je vraagt, neem je de rol van de stabiele factor op je.

Maar rouw laat zich niet organiseren, en sterk blijven kost energie.

Na het verlies van een ouder draag je niet alleen praktische verantwoordelijkheden, maar ook een diep persoonlijk gemis. Misschien ben jij degene die alles coördineert in het gezin. Misschien voel je dat jij nu “de oudste” bent, ook al ben je dat niet letterlijk. Er kan een stille overtuiging ontstaan dat jij niet mag instorten, omdat anderen op jou leunen.

Toch betekent sterk zijn vaak dat je je eigen verdriet uitstelt. Je slikt tranen in omdat het moment niet uitkomt. Je gaat weer aan het werk terwijl je hoofd nog vol zit. Je stelt anderen gerust terwijl je zelf zoekt naar houvast. Dat kan een tijd goed gaan, maar ergens in je lichaam bouwt zich spanning op. Vermoeidheid, prikkelbaarheid of een gevoel van leegte zijn geen tekenen van zwakte, maar signalen dat je te lang hebt gedragen zonder zelf gedragen te worden.

Kwetsbaarheid is geen tegenovergestelde van kracht. In rouw is kwetsbaarheid vaak juist een vorm van eerlijkheid. Het erkennen dat het verlies van je ouder groot is. Dat het pijn doet. Dat er dagen zijn waarop je je klein voelt, zoekend, verdrietig of boos. Dat maakt je niet minder volwassen of minder sterk. Het maakt je mens.

Misschien helpt het om jezelf af en toe bewust toestemming te geven om niet degene te zijn die alles opvangt. Om een afspraak af te zeggen omdat het je te veel is. Om te zeggen dat het vandaag niet lukt. Om even niet beschikbaar te zijn voor iedereen. Dat zijn geen tekenen van falen, maar van zelfzorg.

Ik maak sjaals op maat voor vrouwen die rouwen om een ouder. Niet als symbool van kracht, maar als symbool van zelfzorg en zelfliefde. Samen kijken we naar kleuren die voor jou betekenis hebben. Misschien een tint die je doet denken aan je moeder. Misschien een kleur die rust brengt in periodes waarin alles veel voelt. Misschien juist een combinatie die je herinnert aan wie jij bent, los van de rol die je nu vervult.

Een sjaal op maat is geen oplossing voor rouw, maar wel een tastbare herinnering aan dit: ik hoef het niet alleen te dragen. Je kunt hem omslaan op momenten dat het gemis sterker is, wanneer je voelt dat je je groot houdt terwijl je je eigenlijk klein voelt. Niet om jezelf bij elkaar te houden voor de buitenwereld, maar om jezelf steun te geven.

Het verlies van een ouder verandert je blijvend. Er is geen 'juiste' manier om ermee om te gaan en geen vaste tijdlijn waar je aan moet voldoen. Maar je hoeft niet voortdurend sterk te blijven. Je mag ook zachtheid toelaten, ruimte maken voor je verdriet en jezelf toestaan om gedragen te worden.

En als je voelt dat je iets tastbaars wilt, dan maak ik met liefde een sjaal op maat voor jou. Niet omdat je kracht moet uitstralen, maar omdat jij wat extra steun...waard bent

App me gerust op: 0610805123

💜 José
Rouw- en levensmentor voor vrouwen